چگونه از دندانپزشکی نترسیم؟

 

ترس از دندانپزشکی مشکل شایع بسیاری از بیماران است.بنابر این شما در این زمینه تنها نیستید.بوی دندانپزشکی،صدای تجهیزات دنداپزشکی و مشاهده لوازم آن می تواند موجب متغیر شدن،استرس و ترس گردد.ریشه تمامی این ترسها تداعی ترس از درد حین کار می باشد.خاطرات و تجربیات نا خوشایند شخصی و انتقال احساسات و بعضأ توهمات اطرافیان در ضمیر خودآگاه یا نا خوداگاه فرد ذخیره شده وبه این ترس دامن می زند.

تقریبأهمه افراد میزانی از ترس دندانپزشکی را تجربه می کنند که طیفی از بی ترسی تا ترس غیر قابل کنترل (فوبیا)را در بر می گیرد.حال به مواردی می پردازیم که باعث پیشگیری و درمان ترس و استرس دندانپزشکی می گردند.

1)   تربیت فرزندان:

کودک انسان نسبت به موضوعات بیرونی که تجربه نکرده واکنش خام و بی تفاوت دارد.بنابراین آموزش والدین مهمترین تأثیر را بر ترس آینده کودک از دندانپزشکی خواهد داشت.عدم ترساندن کودک از وسایل پزشکی مانند سر سوزن تزریق و یا اعمال دندانپزشکی نظیر کشیدن دندان ، عدم ذکر خاطرات تلخ دندانپزشکی گذشته و غیره ،از اصول اولیه ترس زدایی کودکان نسبت به درمانهای دندانپزشکی خواهد بود.گر چه گاهی به نظر میرسد هنوز کودک به درک کاملی نرسیده یا متوجه صحبتهای شما نیست ولی سخنان شما بر ضمیر ناخودآگاه وی تاثیرگذار است.همیشه به خاطرداشته باشید که کودکان شما خواهی نخواهی ناچار به مراجعه به دندانپزشکی خواهند بود و تصویر ترسناک از دندانپزشک تنها باعث مشکلات درمانی آنان خواهد شد. مراجعه منظم به دندانپزشکی از دو سالگی ولو جهت ویزیت و چک آپ،معاینه حتی غیر ضروری در زمان مراجعه والدین به دندانپزشک و برقراری ارتباط صمیمانه میان دندانپزشک خانواده و کودک موجب عادی سازی محیط دندانپزشکی و اجتناب از ایجادترس نزد کودک می گردد.در صورتیکه از عدم واکنش خود مطمیُن هستید و کار دندانپزشکی شما شامل کشیدن و جراحی که ظاهر ترسناک دارد نیست،کودک می تواند در زمان کار با نظر دندانپزشک نزد شما بماند تا با نوع کار بیشتر آشنا ومأنوس گردد.تشویق به کشیدن نقاشی از محیط دندانپزشکی از اضطراب کودک می کاهد.در صورتیکه کودک نیاز به معالجه دندانپزشکی داشته باشد بهتر است جلسۀ اول خرج ویزیت،آشنایی بیماربا محیط و اعمال دندانپزشکی و  بر قراری ارتباط صمیمانه با دندانپزشک گرددوکار دندانپزشکی انجام نشود..کشیدن دندان بهتر است در جلسات اولیّه انجام نپذیرد.به دندانپزشک خود اعتماد کنید.کنترل رفتاری کودک که گاهی با صدای بلند دندانپزشک و موارد مشابه همراه است جزء مواردی است که دندانپزشک حین تحصیل آموزش دیده و نباید حمل بر عدم کنترل رفتار پزشک تلقی گردد.تصیم جهت حضور یا عدم حضور والدین را به دندانپزشک بسپارید.قبل از شروع جلسات کودک را نسبت به محیط و مختصری از کار دندانپزشکی آشنا کنید و آشنایی باموارد جزیی تر را به دندانپزشک موکول کنید.در موقعیتهایی دندانپزشک از کودک می خواهد چشمان خود را ببندد،در این موارد با دندانپزشک همکاری کنید.

2)   آمادگی ذهنی:

صادقانه موقعیت دندانپزشکی باآن ادوات هیبت انگیز و وضعیتی که کنترل کامل برآن ندارید و باید به کس دیگری اعتماد کنید رعب انگیز است.انسان تنها موجود صاحب عقل و درایت است.از این موهبت الهی جهت کنترل ترس خود استفاده کنید.همیشه اوّلین مواجهه با هر پدیده ای به دلیل ناآشنا بودن با آن با ترسی کاذب همراه است.دل را به دریابزنید ،کار را شروع کنید و قضاوت را به بعد از کار موکول نمایید.به دنداپزشک خود اعتماد کنید.در انتخاب دندانپزشک دقت کنید واز اطرافیان کمک بگیرید.دندانپزشکی را انتخاب کنید که بتوانید باوی رابطه صمیمانه، معتمدانه و مثبت بر قرار نمایید.پس از اینکه از انتخاب خود مطمئین شدید،دیگر به او اعتماد کرده و کار را تمام و کمال به او بسپارید.سعی کنید از بینی تنفس کنید تا عملیات داخل دهان موجب اختلال در تنفس و احساس خفگی نگردد.سر را به سمت ساکشن دهانی متمایل کنید تا آب را به سهولت و سرعت از دهانتان خارج کند.اطمینان داشته باشید که درد شما برای دندانپزشکتان خوشایند نیست،لذا اگر او از شما تقاضای تحمل کمی درد را میکند،جهت گذر از آن مرحله با او همکاری کنید.منطقی فکر کنید.گریزی جز درمان دندانپزشکی ندارید و به جهت جلوگیری از عواقب ناشی از عدم درمان،باید تبعات آن را بپذیرید.از دندانپزشکتان میزان درد احتمالی حین و بعد از کار را بپرسید تا با پیش زمینه خوبی وارد درمان شوید.در صورت نیاز از دندانپزشک خود استراحت بخواهید.ایمان داشته باشید دندانپزشک به میزان درد هرمرحله از کار وقوف کامل دارد وواکنشهای غیر متعارف را تشخیص میدهد.

3)   بی حسی کامل:

کلید حل مشکل ترس از دندانپزشکی دربی حسی کامل است.چراکه همانطور که گفتیم ریشه ترس دندانپزشکی ،ترس از درد است.لذا اگر درد وجود نداشته باشد دلیلی برای ترس وجود ندارد.از بی حسی خوداطمینان حاصل کنید.امتحان درد با ضربه یا سرما توسط دندانپزشک کمک کننده است.اگر حین کار درد احساس کردیدبا حرکت آرام دست چپ به اطلاع دندانپزشکتان برسانید.

تزریق بی حسی دندانپزشکی از آنجا که حاوی داروی بی حسی است علیرغم ظاهر ترسناک آن از سایر تزریقهای پزشکی کم درد تر است.استفاده از ژل یا اسپری بی حسی در ناحیه تزریق همین درد سوزنی اندک را هم از بین می برد.هرگز خودسرانه از اسپری لیدوکائین یا مواد شیمیایی موضعی در ناحیه درد استفاده نمایید،چرا که بدن را نسبت به داروی بی حسی مقاوم نموده و بی حسی را حین درمان را مشکل تر میکند.هرگز درد را به جهت ترس از تزریق بی حسی تحمل نکنیدو به دندانپزشکتان اجازه دهید که هر زمان صلاح دانست از بی حسی استفاده کند.و امّا یک خبر خوب:کسانیکه ترس دندانپزشکی دارند،به دلیل آنکه در مواجهه با دندانپزشکی آدرنالین خونشان بالا می رود،بی حسی بهتری نسبت به سایر بیماران می گیرند.

4)عدم تمرکز بر اعمال دندانپزشکی:

هنگامی که درد ندارید،دلیلی برای ترس و اضطراب وجود ندارد.اذا از بوی دندانپزشکی،صدای وسایل و ظاهر اشیاءو یونیت دندانپزشکی نهراسید.در صورتیکه اضطراب دارید،چشمانتان را ببندید و به چیزهای خوشایند فکر کنید.سعی کنید به وسایل دندانپزشکی نگاه نکنید.البته علم کنونی در حالتی که بیمار دچار اضطراب نباشد توصیه به توضیح جزء به جزء درمان توسط دندانپزشک دارد.

5)دارو درمانی:

معمولا موارد فوق جهت کاهش اضطراب مؤثر افتاده و نیاز به درمانهای دیگر وجود ندارد.در غیر این صورت  با نظر پزشک مصرف آرامبخش نظیر دیازپام با دوز پایین یکساعت قبل از کارتوصیه می شود.

6)دندانپزشکی تحت بیهوشی :اگر هیچ کدام از روشهای فوق مؤثر نیفتاد،بیمار مبتلا به ترس غیر قابل کنترل(فوبیا)می باشد و دندنپزشکی تحت بیهوشی تجویز میگردد.در این نوع درمان به دلیل محدودیتهایی نظیر موقعیت نا مناسب بیمار و دندانپزشک و محدودیت زمانی جهت درمان کامل دندنها، دقت کار نسبت به کار مطبی پایین می آید.لذا در صورت امکان بهتر است کاردندانپزشکی در مطب صورت پذیرد.تأخیر در درمان به دلیل ترس ابدا جایز نیست،چه موجب مشکلات عفونی سبب از دست دادن دندانها و بعضأ مرگ می گردد.

زمان انتشار: چهارشنبه 29 خرداد 1392 (5 سال قبل)
تعداد بازدید: ۳۹۲۲